خانه والدین و فرزندان تربیت فرزند بگو چطور فرزندم را به ورزش ترغیب کنم؟

بگو چطور فرزندم را به ورزش ترغیب کنم؟

۷
10
ترغیب کودک به ورزش

راهکارهایی برای ترغیب و افزایش فعالیت های فیزیکی و ورزشی کودکان و نوجوانان

ترغیب کودک به ورزش

هزینه کلاسهای ورزشی + ۲۰ سال اندک مهم نفس فعالیت باشد و نه نتایج آن

نگرانی نسبت به آینده فرزند جز طبیعت هر پدر و مادری است. یکی از این نگرانی ها، وضعیت فیزیکی و آمادگی بدنی و جسمانی فرزند است.

هیچ پدر و مادری دوست ندارد فرزندی خموده، خمیده، چاق و بی تحرک داشته باشد. اتفاقی که روز به روز بیشتر رخ میدهد و دنیای جدید کم تحرک تر و در نتیجه تنبل تر میشود.

تهییج کودک و نوجوان به ورزش و دور کردن او از سرگرمی های دیجیتال و ساکن دغدغه بسیاری از پدر و مادرهاست. در این میان هستند پدر و مادرانی که پا را فراتر نهاده و دوست دارند از فرزندشان یک ورزشکار حرفه ای عمل بیاورند و آینده و صلاح او را در ورزش میبینند.

در این مقاله ببینید که چگونه میتوان کودک یا نوجوان را به ورزش علاقه مند کرد:

چند نکته مهم درباره میزان فعالیت فیزیکی کودکان و نوجوانان

چند نکته مهم درباره میزان فعالیت فیزیکی کودکان و نوجوانان

  • تنها یکی از سه کودک فعالیت فیزیکی کافی هر روزه دارند
  • کمتر از پنجاه درصد زمانی که کودکان مشغول بازی، تمرین و آموزش ورزشی هستند فعالیت و جنبش کافی برای نامیده شدن به عنوان فعالیت فیزیکی شماخته شود.
  • کودکان و نوجوانان بیش از ۷ ساعت در روز را صرف دیدن تلویزیون، تلفن یا دستگاه های بازی دیجیتال میکنند.
  • حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد کودکان و نوجوانان ایرانی دچار اضافه وزن هستند.
  • کودکان چاق ۷۰ درصد احتمال ابتلا به چاقی در سنین بزرگسالی دارند.

ورزش آماتور یا حرفه ای

ورزش آماتور یا حرفه ای

ابتدا باید تصمیم بگیرید که هدف اصلی ورزش کردن فرزندتان سلامت و تندرسیت اوست یا ساختن آینده ای حرفه ای! اگر گزینه اول مدنظرتان باشد، در حقیقت میخواهید قدم به بخش آماتور ورزش بگذارید جایی که اصالت با سالم بودن ، حفظ و افزایش تندرسیت و ویژگی های فیزیکی و در نتیجه افزایش سلامت و کم کردن احتمال ابتلا به انواع بیماری ها در آینده است.

در صورتی که میخواهید فرزندتان را به ورزش حرفه ای سوق دهید باید با دنیای این ورزش آشنا باشید. ورزش حرفه ای یعنی رقابت، مسابقه و تلاش شبانه روزی. در ورزش حرفه ای اصل اول قهرمانی و به دست آوردن افتخار، جام و جایزه است و سلامت در اولویت های بعدی است. چه بسا ورزشکار حرفه ای در نهایت از نظر شاخص های سلامتی پایین تر از یک ورزشکار آماتور و حتی فرد عادی قرار بگیرد. اگر میخواهید فرزندتان ورزشکار حرفه ای شود بد نیست سری به بخش دوم مقاله بگو چطور ورزشکار حرفه ای شوم؟ بزنید تا با پیش شرط های جسمی، روحی و خصوصیات مورد نیاز آن آشنا شوید.

فرزندتان را درک کنید

فرزندتان را درک کنید

قدم اول در ترغیب فرزند به انجام هر کاری من جماه ورزش این است که او را درک کنید و بفهمید. فرزند شما در زمانه ای متفاوت از کودکی شما زندگی میکند. در نتیجه احتمالا علایق ، سلایق و روش فکر متفاوتی از شما خواهد داشت. تا زمانی که نتوانید او را درک کرده و بفهمید، نخواهید توانست وارد منطقه فکری او شوید.

به او نشان دهید که چقدر به تفکرات او احترام میگذارید و به او فرصت کافی برای بیان احساسات و نظرش بدهید.

با او منطقی گفتگو کنید

با او منطقی گفتگو کنید

اگر فرزندتان تمایلی به ورزش ندارد، فایده ها و سودی که از انجام ورزش نصیبش میشود را با زبان خودش به او یادآور شوید. در کنار این فایده ها، لذت و سرخوشی که هنگام ورزش و بازی و آرامش و تخلیه روانی بعد از آن را یادآور شوید.

اینطور فکر نکنید که فعلا او را مجبور به انجام ورزش میکند و او در ادامه به آن علاقه مند خواهد شد. احتمال اینکه فرزند شما نسبت به ورزش اجباری موضع منفی بگیرد و آن را پس بزند بیشتر از علاقه مندی و پیگیری اوست.

ورزش را به اتفاق شیرینی برای او تبدیل کنید

ورزش را به اتفاق شیرینی برای او تبدیل کنید

کاری کنید که ورزش و فعالیت فیزیکی برای کودک یا نوجوانتان فعالیتی شیرین و جذاب باشد. هر چه او بیشتر از این فعالیتها لذت ببرد، بیشتر به سوی ورزش کشیده خواهد شد.

انسان بالغ به صورت هدفمند و با قوه برتری جویی و حس رقابت به ورزش مینگرد و تلاش میکند در حالی که کودک و نوجوان حتی در مهمترین و جدی ترین لحظه ها و فرآیندهای زندگی نیز به شادی و لذت توجه بیشتری دارد.

درگیر کردن خانواده، مادر، خواهر یا برادر و خودتان در این فعالیت راه دیگری برای لذت بردن بیشتر او از ورزش است.

ترغیب کودک به ورزش

چالش ها و الزامات ورزشهای انفرادی و تیمی را بشناسید

چالش ها و الزامات ورزشهای انفرادی و تیمی را بشناسید

پیش از آنکه فرزندتان را به سوی ورزشی راهنمایی کنید بهتر است نگاه خود را نسبت به ورزشهای انفرادی و تیمی بازبینی کنید. در روزش های تیمی و به خصوص در روزهای آغازین، نوعی فشار اجتماعی و ورودی به جمع جدید وجود خواهد داشت. این برای کودکانی که از کار با جمع و حضور در میان همسالان لذت میبرند بسیار لذت بخش است و البته برای کودکان درونگرا تر، کمی خست و چالش برانگیز خواهد بود.

در ورزش انفرادی ممکن است کودک به برداشت اشتباهی از دید والدین و مربی نسبت به خود برسد. به این معنا که فکر کند در صورت عدم موفقیت یا پیشرفت کم در ورزش، والدین و مربی نسبت به او بدبین شده و این موضوع فشار و استرس را روی او افزایش دهد.

با شناخت شخصیت اخلاقی و خصوصیات فرزندتان به او در انتخاب نوع ورزش کمک کنید و همچنین با شناخت استرس ها و فشارهای احتمالی هر ورزش، به او در مواجهه با این تنش ها و لذت بردن از رشته ورزشی اش کمک کنید.

او را به پیشرفت و طی کردن مراحل ترقی در ورزش ترغیب کنید ولی این نکته را نیز خاطرنشان کنید که ممکن است مدتها در رشته ای فعالیت کنید و هنوز به استادی و تسلط در آن نرسید.

او را در مسیر انتخاب ورزش درست یاری دهید

او را در مسیر انتخاب ورزش درست یاری دهید

اجازه دهید فرزندتان ورزش موردعلاقه خود را معرفی و انتخاب کند. شاید او آرزوهای بلندپروازانه ای داشته باشد و یا با دیدن یک بازیکن معروف و معتبر، برای خود خیالپردازی های کرده باشد. نباید با برخوردی خشن و خشک انتخاب او را تخطئه کنید و تصمیمش را انکار کنید.

اگر فکر میکنید که ورزش مورد علاقه فرزندتان مناسب شخصیت، روحیات و خصوصیات فیزیکی اش نیست و یا آینده روشنی در آن نخواهد داشت در درجه اول و با توجه به مقتضیات سنی او سعی کنید با دلیل و برهان با او صحبت کنید در غیر این صورت، او را همراهی و مشایعت کنید تا با نظارت شما، این ورزش را تجربه کند و خود به این نتیجه برسد که آیا این ورزش به کار آینده اش می آید یا خیر؟

فرزندتان را به امتحان کردن رشته های متنوع تشویق کنید

فرزندتان را به امتحان کردن رشته های متنوع تشویق کنید

فرزندتان را به یک رشته خاص محدود نکنید و اجازه دهید او تجربه های متنوعی را از سر بگذارند. البته بسیاری از مربیان ترجیح میدهند که یک کودک یا نوجوان روی یک رشته ورزشی متمرکز شود. این تفکر در ورزش حرفه ای دیگاه درستی است ولی اگر هدف شما، سلامت جسمانی و روحی فرزندتان باشد، این تنوع به او کمک بیشتری خواهد کرد.

تغییر رشته ورزشی به کودکتان کمک میکند که خود را بیشتر و بهتر بشناسد و نقشه بهتری از توانمندی ها و نقاط ضعفش ترسیم کند. از طرف دیگر، به طور معمول هر ورزشی به بخش خاصی از بدن توجه بیشتری میکند. در فوتبال، پا اهمیت بیشتری دارد در حالی که در تنیس، عضلات دو دست پرورش بیشتری می یابند. با ایجاد تنوع در رشته های ورزشی، به پرورش یکنواخت تر بدن او کمک میکنید.

فرزندتان را مرحله به مرحله در ورزش پیش ببرید

فرزندتان را مرحله به مرحله در ورزش پیش ببرید

فرزند کودک یا نوجوان شما در سالهای ابتدایی رشد فکری و جسمی قرار دارد و باید پله های پیشرفت را با صبر و حوصله و یکی پس از دیگری طی کند. ممکن است شما یا خود او تمایل زیادی داشته باشید که هر چه زودتر از سطح مبتدی به سطح پیشرفته یک رشته ورزشی گام برداد ولی اگر مقدمات کار طی نشود و او اصول و پایه های آمادگی جسمانی برای رشته مورد نظر را طی نکند، عجله برای حضور در سطح پیشرفته میتواند به آسیب های جسمانی در اثر عدم آمادگی بدنی و آسیب های روحی در اثر آماده نبودن در مقایسه با هم تیمی ها و رقبا گردد.

نمونه مثبتی از فعالیت فیزیکی برای او باشید

نمونه مثبتی از فعالیت فیزیکی برای او باشید

اینکه فرزندتان پدر و مادری را کنار خود ببیند که به فعالیتهای ورزشی اهمیت میدهد، مشوقی فوق العاده بریا او خواهد بود. والدین اولین معلم و الگو برای فرزندان هستند. با ورزش کردن و اهمیت دادن به ورزش و رویدادهای ورزشی، این علاقه را در او بارور کنید.

علاقه مندی خود را به رشته ورزشی او نشان دهید

علاقه مندی خود را به رشته ورزشی او نشان دهید

در راه ترغیب فرزند به روزش نیازی نیست که شما خود به یک حرفه ای ورزش تبدیل شوید. همین که نسبت به رشته او علاقه مندی نشان دهید، او را پشتیبانی و مشایعت کنید کافی است. زمانی از هفته را برای هم صحبتی و هم راهی و بازی با او اختصاص دهید. اجازه دهید او پیشرفت هایش را به شما نشان بدهد و چیزهایی که آموخته است با شما تقسیم کند.

علاوه بر اینها وضعیت اشتیاق و علاقه اش به رشته ورزشی اش را بررسی کنید. اگر او نسبت به رشته، باشگاه، هم تیمی ها یا مربی اش موضع مثبتی ندارد، به او در ادامه مسیر کمک کنید. وقتی شرایط را برای او مناسب نمیبینید میتوانید رشته ورزشی دیگر، یا باشگاه و شرایط تازه ای برای او مهیا کنید.

علائم مهم در عدم تمایل او به ورزشی که انجام میدهد:

  • او کمتر درباره ورزش و باشگاه صحبت میکند
  • برای رفتن به باشگاه بهانه های مختلف می آورد
  • پیش از شروع مسابقه یا رقابت شور و اشتیاقی نشان نمیدهد.
  • او به نظر همیشه خسته است و گویی خوب نخوابیده است
  • علائمی از افسردگی مانند کم اشتهایی و سردرد نشان میدهد.
  • او از فعالیتهای جمعی و گروهی فرار میکند.

ترغیب کودک به ورزش

به فرزندتان فشار بیش از حد وارد نکنید

به فرزندتان فشار بیش از حد وارد نکنید

هر طنابی توانی برای کشش دادرو در اثر کشش بیش از حد پاره خواهد شد. فرزند شما نیز همین گونه است و تا حدی میتواند فشار و اصرار شما برای انجام ورزش، تمرین های ورزشی و شرکت در فعالیتهای فیزیکی را تحمل کند.

اینکه فرزندتان را تشویق به انجام فعالیتهای فیزیکی کنید کار بسیار نیکویی است ولی اگر این تشویق با اصرار بیش از حد همراه شود نتیجه معکوس خواهد داد. به یاد داشته باشید که فرزندتان تنها یک بعد ورزشی ندارد و مدرسه، تکالیف، فعالیتهای خانوادگی و فکری و فرهنگی را نیز در برنامه اش خواهد داشت و باید برای همه آنها وقت و انرژی کافی داشته باشد.

حتی وقتی خود او در انجام کارهای ورزشی زیاده روی میکند باید به او در مدریرت وقت و انرژی کمک کنید. فرزند شما به فراخور سنش، ممکن است تصور واضحی از زیاده روی و دلزدگی احتمالی یا عقب ماندن از دیگر فعالیتهای مهم زندگی نداشته باشد.

باشگاه و مربی مناسب برای او انتخاب کنید

باشگاه و مربی مناسب برای او انتخاب کنید

هر مربی ورزشی نمیتواند با هر کودک یا نوجوانی به درستی رفتار کند و او را ترغیب و علاقه مند به ورزش نگاه دارد. سعی کنید فردی را انتخاب کنید که کودکتان با او راحت باشد و به او اعتماد کند.

البته این موضوع نباید با حساسیت های اضافه و بی جا همراه شود. برخی والدین انتظار دارند در محیط باشگاه، نازک تر از گل به فرزندشان گفته نشود و مربی دسته گل آنها را روی سرش حلوا حلوا کند. اجازه دهید فرزندتان در محیط قرار بگیرد و دور از محافظت و حمایت شما شرایط را درک کند.

به جای توجه به نتیجه ها و اعداد به کیفیت و آینده او بنگرید

به جای توجه به نتیجه ها و اعداد به کیفیت و آینده او بنگرید

ورزش و رقابت ورزشی به کودک می آموزد که روش و چگونگی تلاش برای رسیدن به موفقیت چگونه است. او میفهمد که رسیدن به هدف و پیروزی نیاز به سخت کوشی و تلاش دارد و شخصیتش جنگجو و مبارز بار می آید.

چنین درکی باید در کنار حفظ سلامت جسمی، مهمترین اولویت شما برای ترغیب او به ورزش باشد و نتایج و رکوردها باید در درجات بعدی اهمیت باشد. نسبت به اعداد و ارقام توجه داشته باشید ولی با تاکید و تمرزک بر آنها (چه مثبت و چه منفی) بار و فشار روانی بیش از حدی روی او ایجاد نکنید.

او را با دیگران مقایسه نکنید

او را با دیگران مقایسه نکنید

هر کسی توانمندی و ضعف خاص خودش را دارد. مقایسه کردن کودک با دیگر هم سالان یا افراد موفق و پیشرو در یک رشته و از آن برتر سرکوفت زدن به آنها بدترین روش برای تربیت و رشد و تشویق او به فعالیت فیزیکی است.

سطح انتظاراتتان را از فرزندتان به اندازه توانایی های او باشد. اینکه دوست دارید فرزندتان یک بسکتبالیست موفق شود دلیل نمیشود که او مشخصات فیزیکی و قدی مناسب این رشته و یا روحیات او با این ورزش همخوانی داشته باشد.

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
بارگذاری بیشتر در تربیت فرزند

۷ دیدگاه ها

  1. سپینود

    ۹۷/۰۷/۰۸ در ۱۲:۵۴ ب.ظ

    موضوعات بسیار کاربردی و ریشه ای رو در سایتتون مطرح میکنید

    دیدگاه

  2. کفسابی

    ۹۷/۰۲/۳۰ در ۱۰:۰۴ ق.ظ

    سپاسگزارم از وبسایت عالیتون .. طاعات و عباداتتون قبول درگاه حق تعالی

    دیدگاه

  3. قیمت سشوار

    ۹۷/۰۲/۱۸ در ۵:۲۴ ق.ظ

    تو زمینه ای که فعالیت میکنید جزو بهترین سایت ها هستید

    دیدگاه

  4. طراحی بنر

    ۹۷/۰۲/۰۳ در ۸:۰۰ ق.ظ

    متشکر از محتوای خوبی که در وبسایتتون قرار دادید

    دیدگاه

  5. سمعک

    ۹۷/۰۱/۲۱ در ۶:۰۳ ق.ظ

    مطالب سایت عالیهههه سعی میکنم بیشتر به سایتتون سربزنم
    استفاده کردیم از مطالب خوبتون

    دیدگاه

  6. لوازم لودر ولوو

    ۹۷/۰۱/۰۸ در ۴:۱۰ ق.ظ

    ممنون از مطالب خوبی که منتشر میکنید
    سال نو مبارک

    دیدگاه

  7. بالابر

    ۹۶/۱۲/۲۷ در ۱۲:۰۱ ب.ظ

    از بابت اینکه مقالات آموزشی خیلی خوب و با کیفیت تولید می کنید از شما سپاسگزاریم.
    برایتان موفقیت روز افزون از پروردگار یکتا آرزومندم

    دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بررسی کنید

بگو چطور نشانه های آزار جنسی را در یک کودک خردسال شناسایی کنم؟

نشانه ها و علائم آزار جنسی در کودکان خردسال و نوپا علائم آزار جنسی در کودک خردسال    افراد…