خانه سبک زندگی روانشناسی بگو چطور عادت فرزندم به بازیهای کامپیوتری را کنترل کنم؟

بگو چطور عادت فرزندم به بازیهای کامپیوتری را کنترل کنم؟

۰
15
بازیهای کامپیوتری

راهکارهایی برای کنترل استفاده از بازیهای رایانه ای و جلوگیری از اعتیاد به آنها

بازیهای کامپیوتری

اندک + ۱۸سال اندک از متخصصان کمک بگیرید
بازیهای کامپیوتری یک موجود مدرن است که با گسترش رایانه ها به زندگی انسانها قدم گذاشته است. این پدیده وجوه مثبت آموزشی و مهارتی دارد که با استفاده بی رویه، وجوه منفی روحی و جسمی آن پدیدار خواهد شد.
به دلیل جذابیت بصری بازیهای کامپیوتری و ساخت دنیایی که همه چیزش در اختیار بازی کننده است، نوجوانان و جوانان به سرعت جذب آن شده و این پتانسیل ایجاد میشود که زمان زیاد و بیش از حدی برای آن گذاشته شود. بیشتر پدر و مادرها به حق نگران این موضوع هستند که فرزندشان به این بازیها اعتیاد پیدا نکند و بخش های دیگر زندگی واقعی او تحت تاثیر این موضوع قرار نگیرد.
اما چطور میتوان علاقه یک نوجوان عاصی به بازیهای رایانه ای را با کمترین تنش و مشکل کاهش داد و چگونه میتوان جایگزین مناسبی برای آن معرفی کرد.
در ادامه خواهیم دید که چه راهکارهایی برای کنترل عادت نوجوان به بازیهای کامپیوتری وجود دارد:

بخش اول:مواجهه با پدیده بازیهای کامپیوتری
بخش دوم: زمانبندی و کنترل ابزار بازیهای کامپیوتری
بخش سوم: کمک به ترک و کنترل عادت بازیهای کامپیوتری

بخش اول:مواجهه با پدیده بازیهای کامپیوتری

موجودیت بازیهای رایانه ای را بپذیرید

موجودیت بازیهای رایانه ای را بپذیرید

چه بخواهیم و چه نخواهیم، تنکولوژی وجود دارد و نمیتوان مانع و سدی روبروی آن قرار داد. باید پذیرفت که بازیهای کامپیوتری به عنوان یک پدیده مدرن، در زندگی ما وجود دارد. جذابیت آن هم آنقدر هست که فرزندتان به هر طریقی خود را به آن برساند و دور از چشم شما، از آن استفاده کند.
بازیهای کامپیوتری به عنوان یک ورزش ذهنی- آموزشی، مزیت های زیادی برای بازی کننده به ارمغان می آورد. افزایش تمرکز، تلاش برای پیروزی، افزایش هماهنگی اعضای بدن، بالارفتن سرعت عکس العمل و … نتایج مثبتی هستند که با بازی کامپیوتری به دست خواهند آمد. ولی این پدیده هم با استفاده بی رویه میتواند به اعتیاد منجر شود که مانند هر اعتیاد دیگری، زندگی فرد را تحت الشعاع قرار خواهد داد.
بنابراین ندیده گرفتن یا حذف این بازیها راه حل مناسبی نیست. ولی باید برنامه ای برای کنترل استفاده از آن وجود داشته باشد.

زمان مناسب برای بازیهای رایانه ای چقدر است

زمان مناسب برای بازیهای رایانه ای چقدر است

تعریف هر کسی از زمان کافی برای بازیهای رایانه ای در روز متفاوت است. برخی پدر و مادر ها دو تا سه ساعت بازی فرزند در روز را تحمل میکنند و برخی دیگر فقط در روزهای تعطیل اجازه دسترسی به کامپیوتر را میدهند.
بیشتر متخصصان معتقدند که یک کودک یا نوجوان نباید زمانی بیش از دو ساعت در روز را در مقابل تلویزیون یا بازیهای رایانه ای سپری کند. این زمان میتواند به عنوان یک نرم در نظر گرفته شود و متناسب با وضع درسی، سن و شرایط فرزندتان اندکی تغییر کند.

چه زمانی باید نگران فرزندمان شویم

چه زمانی باید نگران فرزندمان شویم

مصرف زیاد و بیش از اندازه هر پدیده و ماده مفیدی، به ما ضرر خواهد زد. اما چه زمانی باید نسبت به این موضوع حساس شویم و چگونه متوجه شویم که فرزندمان به بازیهای کامپیوتری معتاد شده است. اعتیاد به این بازیها علائمی مانند بسیاری از اعتیادهای دیگر در فرد درگیر خواهد داشت.
اگر در فرزندتان علایم زیر را مشاهده کردید و یا احساس کردید او به این سمت کشیده میشود، باید احساس خطر کنید و برای کنترل او اقدام کنید:

  • به هم ریختن الگوی منظم زندگی یا شب بیداری و از بین رفتن تنظیم خواب و خوراک روزانه
  • ترجیح به ماندن در خانه و بازی کردن به جای رفتن به مدرسه، قرارهای دوستان و ورزش و بازی های فیزیکی
  • افزایش زمان بازی های کامپیوتری به صورت صعودی. یعنی فرزندتان روز به روز زمان بیشتری را پای کامپیوتر سپری کند.
  • اضطراب و عصبانیت هنگام قطع دسترسی به اینترنت در بازیهای آنلاین یا قطع برق و خرابی کامپیوتر.
  • هوس بازی کردن و اشتیاق برای بازگشت هر چه سریعتر به منزل و مشغول به بازی شدن. وقتی فرزندتان دیگر به جذابیت ها و علائق سابق توجهی نشان نمیدهد و فقط از شما میخواهد که او را به خانه برسانید و به محض ورود پای کامپیوتر میرود.

توجه داشته باشید که برخورد با نوجوان و جوان که در مراحل حساس بلوغ هستند، توجه به نکات ظریفی را طلب میکند تا این موضوع به تنش و درگیری و مشکلات درونی خانواده دامن نزند.

بخش دوم: زمانبندی و کنترل ابزار بازیهای کامپیوتری

برنامه مشخص و واضح ایجاد کنید

برنامه مشخص و واضح ایجاد کنید

باید مشخص کنید که فرزندتان در روز چه زمانی را میتواند به بازی و چه زمانی را به بقیه درس ها اختصاص دهد. این زمانبندی باید تا حد امکان صریح و دقیق باشد. مثلا مشخص کنید که در روزهای مدرسه، یک ساعت بعد از اتمام تکالیف روز بعد، میتواند بازی کند.
هرگونه زمان بندی مبهم میتواند کار را برای شما مشکل کند. پس سعی کنید تا میتوانید مرزهای مشخصی ایجاد کنید و ابزاری برای نترل این مرزها برای او تعیین کنید.
البته توجه داشته باشید که اگر تاکنون چنین مرزی وجود نداشت، نباید به یکباره و با تحکم عمل کنید. با شیب ملایم و مرحله به مرحله برنامه را استحکام ببخشید تا با کمترین مقاومت  روبرو شوید.

جریمه های واضح و مشخص معین کنید

جریمه های واضح و مشخص معین کنید

فرزند شما باید بداند که در ازای شکستن برنامه زمانبندی شده دقیقا چه جریمه ای در انتظار او خواهد بود. جریمه های دور و مبهم و موکول به آینده دور نمیتواند او را از این کار باز بدارد. باید جریمه واضح، نزدیک و قابل انجام باشد.
مثلا برای او ساعت یا تایمری قرار دهید و معین کنید در صورتی که بازی کردن او بیش از یک ساعت طول بکشد، فرصت بازی در روز بعد را از دست خواهد داد.

در اجرای برنامه ثابت قدم باشید

در اجرای برنامه ثابت قدم باشید

به گونه ای عمل و برنامه ریزی کنید که بتوانید بر انجام هر مرحله آن نظارت کنید. فرزند شما باید بداند که شما مصمم به اجرای برنامه هستید و باید به آن عمل کند. در صورتی که شما در اجرا تعلل کنید و یا نسبت به شکستن زمانبندی برنامه، انعطاف بیش از حد نشان دهید، او هم این موضوع را جدی نخواهد گرفت و به مرور کل برنامه زیر سوال خواهد رفت.
گاهی ممکن است محبت پدرانه و مادرانه و ناز کردن های فرزند باعث شود وسوسه شوید تا برنامه ریزی را به تاخیر بیندازید ولی در این مورد قاطعیت و بی رحمی اندکی نیاز است. البته به این معنی نیست که زمانبندی را به کلی خشک و بدون تغییر در نظر بگیرید ولی اگر قرار است تغییری صورت بگیرد و زمانی جابجا شود، بهتر است از قبل معین کنید و نه اینکه در عمل انجام شده قرار بگیرید.

با همسرتان هماهنگ باشید

با همسرتان هماهنگ باشید

گاهی اوقات فرزندان از فاصله و ناهماهنگی میان پدر و مادر استفاده کرده و به خواسته هایشان میرسند. با همسرتان هماهنگ کنید و برنامه را با همفکری هم معین کنید که در اجرا نیز بتوانید مکمل یکدیگر باشید.
گاهی اوقات والدین احساس میکنند که ممکن است با محروم کردن موقت فرزند از بازی، به او آسیب میزنند ولی در درجه اول باید دانست که بازیهای کامپیوتری ابزاری حیاتی برای فرزند نیست و حذف آن در رشد و نمو فرزند مشکلی ایجاد نخواهد کرد. بنابراین اگر نوجوان شما نمیتواند یا نمیخواهد این توانایی را در خود به وجود بیاورد که مطابق برنامه و نظم بازی کند، ایجاد محرومیت های موقتی راه حل مناسب و کارآمدی خواهد بود.

انجام بازی را با انجام کارها و وظایف روزمره گره بزنید

انجام بازی را با انجام کارها و وظایف روزمره گره بزنید

بازی های کامپیوتری باید به عنوان تکمیل کننده و دسر استفاده شوند و نه به عنوان غذای اصلی. بنابراین مهم است که فرزندتان ابتدا وظایف روزمره درسی و خانوادگی خود را انجام دهد و در وقتهای آزاد و باقیمانده به این بازیها بپردازد.
پس میتوانید از این بازیها به عنوان جایزه ای برای حسن انجام کارها و تکالیف روزمره استفاده کنید.

دستگاه بازی را در محل عمومی قرار دهید

دستگاه بازی را در محل عمومی قرار دهید

در صورتی که احساس کردید کنترل و زمانبندی فرزندتان از دستتان خارج میشود، بهترین راه این است که دستگاه بازی و کامپیوتر را در محلی عمومی نصب کنید تا همیشه در تیررس شما باشند و بتوانید نظارت بهتری روی آن انجام دهید.
قرار دادن دستگاه بازی در اتاق خواب علاوه بر اینکه تمرکز او را بر درس و مطالعه کاهش میدهد، فرصت بهتری برای شکستن برنامه ریزی و قانونهای شما محیا خواهد کرد.
سعی کنید برای بازی با تبلت و تلفن همراه که قابل حمل هستند نیز مکان خاصی در نظر بگیرید. مثلا معین کنید که بازی با تبلت فقط در حال امکان پذیر سات و اجازه بردن آن به اتاق خواب را ندهید.

روی کامپیوتر و تبلت رمز بگذارید

روی کامپیوتر و تبلت رمز بگذارید

در مراحلی که احساس میکنید کنترل کردن فرزندتان به کار مشکلی تبدیل شده است و به دلیل حضور کمتر در خانه و یا خستگی نظارت شما بر عملکرد او کاهش پیدا میکند، روی لوازم بازی و دستگاه های او پسورد بگذارید و فقط در حضور خود یا همسرتان به او اجازه بازی و تماس با این لوازم را بدهید.
برای لوازم بازی قابل حمل مانند تبلت و تلفن همراه نیز رمز گذاشتن بهترین گزینه برای کنترل دسترسی به بازیهای آنهاست.

بخش سوم: کمک به ترک و کنترل عادت بازیهای کامپیوتری

با فرزندتان درباره علت و شیوه کنترل صحبت کنید

با فرزندتان درباره علت و شیوه کنترل صحبت کنید

فرزند نوجوانتان را در جریان دلیل تصمیم گیری و ایجاد محدودیت قرار دهید و از او برای نحوه تنظیم برنامه مشاوره بگیرید. به او بفهمانید که چرا این تصمیم را میگیرید و البته آگاه هستید که بازی ویدیویی چقدر برای او لذت بخش است و نمیخواهید این خوشی را از او سلب کنید.
با دخالت دادن او در این موضوع و درک او از دلیل ایجاد محدودیت قاعدتا باید با مشکل کمتری این فرآیند را پشت سر بگذارید.
میتوانید با توجه به رعایت یا عدم رعایت برنامه،  برای او سیستم جایزه و جریمه برقرار کنید. البته جایزه او نباید وقت بیشتر برای بازی ویدیویی باشد چون هدف شما کنترل زمان بازی است و این کار به نقض غرض تبدیل میشود. جایزه او در صورت رعایت برنامه میتواند یک برنامه تفریحی یا تهیه وسیله و ابزاری باشد که دوست دارد.

زمان بازی کردن را مرحله به مرحله کاهش دهید

زمان بازی کردن را مرحله به مرحله کاهش دهید

دور از جان فرزندتان!! یک معتاد هم برای ترک نباید به یک باره ماده اعتیاد آور را کنار بگذارد. فرزندتان هم اگر با تحکم و فشار بیش از حد شما مواجه شود ممکن است موضع منفی بگیرد و به نوع دیگری با شما مقابله کند.
به عنوان مثال اگر فرزند شما روزی سه ساعت بازی میکرد، ابتدا با یک ساعت کاهش زمان شروع کنید و اندک اندک این زمان را به یک ساعت در روز برسانید.
پس به صورت پلکانی و مرحله به مرحله اقدام کنید و از تصمیم خشک و خشن بپرهیزید.

زمان بیشتری را به خانواده اختصاص دهید

زمان بیشتری را به خانواده اختصاص دهید

نمیتوانید زمان بازی ویدیویی نوجوانتان را محدود کنید ولی ما به ازایی برای زمان حداقل یکی دو ساعت اضافه معرفی نکنید. یکی از پیشنهادهایی که میتوانید برای این زمان اضافه بدهید، انجام یک فعالیت خانوادگی است. این فعالیت باید به گونه ای باشد که هم برای نوجوانتان جذاب باشد و هم حداقل یکی از والدین هم در آن درگیر باشند.
از او نظر سنجی کنید و این فرآیند را با توجه به علاقه مندی های فرزندتان معین کنید. از او بخواهید در آماده کردن شام به شما کمک کند، شب ها با هم دوچرخه سواری کنید یا به پارک محله بروید و از دستگاه های ورزشی آن استفاده کنید.
دیدن یک فیلم یا سریال جذاب و بازی دسته جمعی و سرگرمی فکری مانند پازل های ۱۰۰۰ تکه هم میتواند تجربه معرکه ای باشد.

از یک مشاور کمک بگیرید

از یک مشاور کمک بگیرید

کمک گرفتن و همفکری با یک مشاور چیزی از ارزش های پدر و مادر بودن شما کم نمیکند. ممکن است با توجه به تفاوت نسلی و مشغله کاری نتوانیم رفتار درست و اصولی با فرزندمان را بیاموزیم یا پیدا کنیم.
مشاور های مدارس و یا روانکاوان آزاد میتوانند درک بهتری از مشخصات سنی و نیازهای فرزندتان بدهند و راهنمای خوبی برای انتخاب شیوه برخورد اصولی با او باشند.

با فرزندتان دوست باشید

با فرزندتان دوست باشید

تقریبا اکثر ما از ناظم مدرسه خاطره شیرینی به خاطر نداریم و بارها وسوسه شدیم تا از دستوراتش سرپیچی کنیم. فرزندتان هم در خانه همین احساس را دارد اگر شما هم همانند ناظم مدرسه فقط امر و نهی کنید.
با فرزندتان رابطه دوستی برقرار کنید، هر چه این رابطه عمیق تر باشد، او حرف شنوی بهتری از شما خواهد داشت و بهتر میتوانید با یکدیگر به تفاهم برسید.
البته توجه داشته باشید که حد و مرزها را در رابطه دوستانه نشکنید و اجازه ندهید که این رابطه دوستانه، سطح روابط فرزند و والدین را دچار خدشه کند و به سو استفاده فرزند منجر شود.

سرگرمی جایگزین به او معرفی کنید

سرگرمی جایگزین به او معرفی کنید

بازیهای رایانه ای تنها یکی از هزار راهی هستند که یک نوجوان یا کودک میتواند با آن سرگرم شود. با توجه به سن و علاقه مندی های فرزندتان، از انواع اسباب بازی های فکری، بازیهای فکری، بازیهای ساختنی، نقاشی، موسیقی و … میتوانید برای جایگزینی زمان بازیهای ویدیویی استفاده کنید.
پس به جای اینکه به خاطر اینکه او را از سر خود باز کنید و بگویید، حالا که کاری برای انجام دادن ندارد پس باید بازی کنید، سعی کنید برای او سرگرمی مناسبی تدارک ببینیند.

فرزندتان را وارد اجتماع کنید

فرزندتان را وارد اجتماع کنید

بازی کردن یک فعالیت انفرادی است و باعث کاهش مهارت های اجتماعی و ارتباطی کودک یا نوجوان شما میشود. او را تهیج به حضور در گروه های دوستان، گروه های علمی یا هنری مدرسه و یا کانون های مذهبی و فرهنگی محل کنید.
با این کار علاوه بر پر کردن اوقات آزاد او، مهارت های اجتماعی و تجربیات جمعی او را نیز افزایش خواهید داد.

فرزندتان را به ورزش ترقیب کنید

فرزندتان را به ورزش ترقیب کنید

فعالیت فیزیکی و ورزشی هم باعث انباسط روحی و جسمی فرزندتان شده و هم انرژی ازاد او را تخلیه خواهد کرد و میل به هیجان او را کاهش خواهد داد.
به فرزندتان کمک کنید تا یک ورزش یا فعالیت پر تحرک را انتخاب کند. به او برای انتخاب یک رشته فشار نیاورید و اجازه دهید به میل خودش حرکت کند.
این فعالیت ورزشی میتواند شرکت در کلاسهای ورزشهای رزمی، فوتبال و والیبال تا دوچرخه سواری و اسکیت و … باشد.

  • روشهای ترک بازیهای کامپیوتری

    بگو چطور از بازی های ویدیویی دست بکشم؟

    روشهای ترک عادت بازیهای کامپیوتری ترک بازیهای کامپیوتری     تابستان تمام شده است و دوران د…
بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
بارگذاری بیشتر در روانشناسی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بررسی کنید

بگو چطور نشانه های آزار جنسی را در یک کودک خردسال شناسایی کنم؟

نشانه ها و علائم آزار جنسی در کودکان خردسال و نوپا علائم آزار جنسی در کودک خردسال    افراد…